با عبور بدهی ملی از ۴۰ تریلیون دلار، قانونگذاران ممکن است بهزودی ناچار شوند برخی تصمیمهایی را که مدتها به تعویق انداختهاند اتخاذ کنند؛ تصمیمهایی که تقریباً هیچ آمریکایی از پیامدهای آن در امان نخواهد ماند.
در ادامه این گزارش آمده است: دولت فدرال سالبهسال بیش از میزان مالیاتی که دریافت کرده، هزینه کرده است. هر کسری سالانه، بدهی ملی را افزایش داده؛ این افزایش در ابتدا آهسته بود، اما سپس با جهشهای بزرگتر ادامه یافت و هشدارها درباره فرارسیدن اجتنابناپذیر زمان حسابکشی را نادیده گرفت.
این نشریه خاطرنشان کرده است که بازده اوراق خزانهداری ۳۰ ساله آمریکا از ۵.۲۷ درصد فراتر رفته است.
آدام عباس، که مدیریت ۴ میلیارد دلار اوراق قرضه در مجموعه Oakmark Funds را بر عهده دارد، گفت: این همان چیزی است که بازار اوراق قرضه تلاش دارد به ما علامت بدهد: ما مجبور خواهیم شد تصمیمهایی بگیریم که به رشد اقتصادی آسیب میزنند.
«برای انجام این کار دو اهرم در اختیار داریم: افزایش مالیات یا کاهش هزینههای دولت. هیچکدام از این گزینهها از نظر سیاسی محبوب نیستند و هیچگاه هم محبوب نخواهند بود، اما در مقطعی باید به این مشکل رسیدگی کنیم.»
مارک گلدوین، مدیر ارشد سیاستگذاری در «کمیتهای برای بودجه فدرال مسئولانه»، یک سازمان غیرانتفاعی و غیرحزبی که تأمین مالی دولت را تحلیل میکند، گفت: آنچه من نگرانش هستم این است که در آستانه نوعی چرخه معیوب واقعی بدهی قرار گرفتهایم؛ وضعیتی که زمانی رخ میدهد که هزینه بهره [بدهی] شما سریعتر از اقتصادتان رشد کند.
