در گزارشی گفته است که اگرچه حدود ۴۰ تا ۴۲ درصد جمعیت افغانستان به شبکه ملی برق دسترسی دارند، نزدیک به ۹۰ درصد این دسترسی در مناطق شهری متمرکز است و جوامع روستایی همچنان تا حد زیادی از خدمات برق محروماند.
افغانستان بخش عمده برق مورد نیاز خود را از کشورهای همسایه وارد میکند. با این حال، محدودیت برق وارداتی و مشکلات شبکه باعث شده است که شهرهای بزرگ نیز با کمبود برق و قطع مکرر آن روبهرو باشند.
برنامه توسعه سازمان ملل متحد افزوده است که گسترش شبکه ملی برق به مناطق دورافتاده افغانستان با دشواریهای زیادی روبهرو است؛ از اینرو، انرژیهای تجدیدپذیر غیرمتمرکز، بهویژه انرژی خورشیدی، یکی از عملیترین و پایدارترین راهحلها بهشمار میرود.
این نهاد گفته است که با نصب سیستمهای خورشیدی در مکاتب و مراکز صحی، اجرای طرحهای انرژی تجدیدپذیر را در بخشهای مختلف افغانستان آغاز کرده است.
در گزارش برنامه توسعه سازمان ملل آمده است که یکی از چشمگیرترین تغییرات، استفاده از انرژی خورشیدی در بازارها و کسبوکارهای زنان بوده است.
