شماره ۲:
چرا زائران افغانستان همیشه در داخل وخارج عراق هرساله مظلوم است ؟
مردم مظلوم افغانستان از عدم شخصیت های دلسوز همیشه و در همهجا مظلوم بودهاند اما اوج این فاجعه را وقتی درک میکنید که پای «دیپلماسی فلج» و حمایت از حقوق این ملت در میان باشد. ما در داخل و خارج کشور، عملاً کسی را نداریم که قاطعانه، شجاعانه و با اقتدار در برابر دولتهای ایران و عراق از حقوق این مردم دفاع کند.
کشور عراق بستر فوقالعادهای برای رشد تحصیلی، حوزوی، تجاری و کاری جوانان ماست، اما..همواره توجه دولت ومردم ما به دیگر کشورها بوده
سالهای گذشته وقتی به سفارت افغانستان در بغداد رفتم با صحنهای تکاندهنده روبهرو شدم در سفارتی به آن بزرگی بیش از دو نفر حضور نداشتند! آن هم صرفاً برای تمدید ویزاهای یکساله که حتا در داخل افغانستان قابل اعتماد نیست وباید دوباره اقدام به تعویض پاسپورت نمود . وقتی با سفیر نشستم و علت را پرسیدم با کمال خونسردی گفت: «سفارت غیر رسمی بوده و من هم غیر رسمی استم وظیفه ما فقط به همین اندازه است و پیگیری مسائل دیگر فقط به صورت غیررسمی!»
چند مدت بعد در نشستی که با یکی از بزرگان سیاسی و مذهبی عراق داشتم با تعجب پرسید: «آیا از بزرگان و دولت افغانستان واقعاً کسی نیست؟!» پرسیدم: چطور مگر ؟
گفت: «هرساله به نمایندگی از افغانستان، جمهوری اسلامی ایران حرف میزند و درباره همهچیز زائران افغانستان از صدور ویزا گرفته تا رفتوآمدشان تصمیم میگیرد»
در ایام محرم و صفر، افتخار خادمی در «موکب انصار وارث الغدیر» (به زعامت استاد سیدالعظیم حسینی) در مدرسه صحابی جلیل ابوخالد کابلی مقیم نجف اشرف را داشتیم. همواره چشم به در بودم که یک زائر افغانی وارد شود اما قبل از ایام محرم یک جلسه تشکیل داده شد که یک هماهنگی میان مواکب نجف اشرف وجود داشته باشد
وحتا شاهد بودم روز اربعین از کربلا زائران را با هلیکوپترها جابهجا میکردند، تمام امکانات از غذا تا اسکان و وسائط نقلیه فراهم بود؛ اما به چشم خودم دیدم که حتی یک زائر افغانستانی در این امکانات دیده نمیشد! چرا؟ چون تازه زمانی برای زائران مظلوم ما ویزا صادر میشد که اواخر صفر و اوایل ربیعالاول بود و دولت عراق فوراً تمام مواکب و امکانات را جمعآوری و مسدود میکرد چون مدت خدمت شان تمام میشد. عراقیها با تعجب در مواکب میپرسیدند: پس مردم کشور شما کجا هستند؟ چرا نمیآیند؟ تا خدمت شان را نماییم
وقتی دولت عراق هم در طول سال های متمادی نظاره گر بود که زائران افغانستان با عدم نماینده ومدیریت درست مواجه است امسال شرایط عجیبتری اعمال کردهاند قانون عجیبِ شرطِ سنی بالای ۵۰ سال و داشتن خانواده که اکنون زائران افغانستانی مقیم ایران با داشتن ویزا و دفترچه خادم ۳ الی ۴ روز است پشت مرزها معطل ماندهاند و کسی پاسخگو نیست که راه داده میشوند یا خیر اگر بهانه مسئولان این است که «جوانان میروند و کارگر میشوند و برنمیگردند»، پس چرا صدها هزار خانواده کارگر از هند و پاکستان سالهاست آزادانه در عراق ساکنند و کار میکنند، اما تیغ تبعیض فقط روی گلوی افغانستانیهاست که در این قضیه هم پای خیلی از جناح ها دخیل بوده واست ازسوی دیگر دیروز در جلسهای که سرکنسول جمهوری اسلامی با چند تن از شرکتداران در قندهار داشته است، شرایطی برای صدور ویزای ایران اعلام شده که کاملاً خلاف قوانین حقوقی، شرعی و انسانی است که در پست بعدی مینویسم
سیداحمدکاظمی
۱۴۴۸/صفر/۷
ادامه دارد ….
